İnsan ne zaman yalnız hisseder kendini ve niye hisseder? Nedendir bu ait olma duygusu? Her insan kendini şanlıysa bazen yalnız hisseder. İnsan en çokta hayatın koşuşturmacasından sonra bomboş bir eve geldiğinde; derdini, sevincini, heycanını aslında gözlerinden orada olmadığı boş bakışlarından anlaşılan birine anlatırken; fiziksel olarak bir araya gelmiş ancak ruhen bir araya gelememiş insan topluluğu içindeyken; nasıl olursa olsun evinden ve ailesinden uzaktayken; bir yere ait değilken; en çok ama en çok da sevgiliye anlatılmak üzere biriktirilen hislerin, özlemlerin, beklentilerin onunla paylaşıldığında sıradan olduğu ve bir değerinin olmadığını anladığında yalnız hisseder..Sizi bilmem ama ben şimdilik ara sıra bu durumlarda yalnız hissediyorum..Ama aslında yalnızlık hiç de kötü değildir eğer tercihe bırakılmışsa. İnsan yalnız kalmalı bazen, düşüncelerini, kendini nadasa bırakmalı..İşlediği kötülükleri, kırdığı insanları,ne yaptığını, ne yapması gerektğini sorgulamalı, rahatsız etmeli kendini..Ve nadasa bıraktığı düşünceleri büyüdüğünde, iç hesaplaşmasını bitirdiğinde bir daha gelmek üzere terk etmeli yalnızlık evini..Ne güzeldir içine kapanmak, kapandıkça büyümek ve taşmak...Çok önemli değil bence ne kadar taşıldığı, kim ne olursa olsun ne kadarlık bir alan kaplarsa kaplasın yeter ki kabından taşsın..Ben bu ara nacizene kabımdan taşıyorum ve taşanlara tekrar taşması için yeni bir kap arıyorum...
0 yorum:
Yorum Gönder