Çok uzun zamandır nereye ait olduğumu sordum durdum kendime...Sonra yakınlarda farkettim ki benim için güzellikleri temsil eden bir eve daha doğrusu bir yuvaya hiçbir zaman sahip olmadım.Güvende olduğum, içinde bulunmaktan gurur duyduğum bir yuvam hiç olmadı...Çocukluğum, ergenliğim, gençliğim huzurlu olmak için kaçmak ile geçti..Kavgadan kaçmakla, kültürümden kaçmakla, kendimden kaçmakla, ailemden kaçmakla...Bu yüzdendir ki hayatımın en büyük amacı huzur içinde bulanacağım bir yuvaya sahip olmak...İnanmak, birşeyin parçası olmak da en büyük açlığım..Kendi gerçekliklerimi de koruyabildiğim "bir" olduğum birisini bekliyorum...Buna dair korkularım da çok var...Her şeye rağmen biliyorum ve inanıyorum ki o kişi orada bir yerde ve ben ona ait olacağım, içinde bulunmaktan gurur duyacağım, benim için iyiyi, doğruyu, güzeli, inancı temsil edecek...Ve ben hayatımı daha anlamlı yaşayacağım..Diğer taraftan düşünüyorum kendi güzelliğimi, kendi yuvamı ben kurabilirim, birisi gelene kadar bunu ertelemem, bunu yapabilirim, hayatıma girecek insanla paylaşmaktan zevk alacağım bir hayat oluşturabilirim..O kadar karışık ki şu anda düşüncelerim sadece içimi boşaltmak için yazıyorum kimsenin beni okumayacağını bildiğim bir rahatlıkla...
Hayat beni sürüklese de bir yerlere inancımı asla yitirmeyeceğim...
0 yorum:
Yorum Gönder